جغرافياي اقتصادی

 
كشاورزي
تهران را ازنظرموقعيت طبيعي و كشاورزي مي توان به دو ناحيه تقسيم بندي كرد :

1. ناحيه كوهستاني معتدل:  اين ناحيه در بر گيرنده نواحي شمالي استان مانند بخش هاي فيروز كوه، دماوند، لواسانات، رودبار قصران، طالقان و بخش هايي از شمال ساوجبلاغ است كه به علت ناهمواري هاي شديد سطح زمين، وضعيت نامساعد جوي و اقليم سرد، مردم اين ناحيه، بيشتر به فعاليت هاي باغ داري و دام داري مي پردازند و سيب، گوجه سبز، گيلاس، زردآلو و هلو از مهم ترين محصولات اين ناحيه به شمار مي رود. 

2. دشت ها و كوهپايه هاي جنوبي البرز: اين ناحيه شامل ورامين،  ري، شهريار، رباط كريم، اشتهارد و بخش هاي مركزي و جنوبي ساوجبلاغ است. به جز نواحي نزديك شوره زار، بقيه زمين هاي اين ناحيه براي كشاورزي مساعد است. محصولات عمده اين ناحيه گندم، جو، يونجه، ذرت علوفه اي، گوجه فرنگي، خيار، انواع سبزي، سيب زميني، گياهان علوفه اي، انگور، چغندر قند و پنبه است.
   
   از نواحي مهم كشاورزي استان تهران مي توان به رودبار قصران در شمال شرقي تهران  كه اراضي حاصل خيز و باغ هاي فراوان دارد، اشاره كرد. لواسانات در غرب شهرستان دماوند از ديگر نواحي كشاورزي تهران با زمين هاي حاصل خيز است. در شهرستان كرج محصولاتي چون چغندر، ميوه و فرآورده هاي دامي توليد مي شود.
    

دامداري
دره ها و دامنه هاي البرز با مراتع سرسبز و غني، از موقعيت مناسبي براي دامداري برخوردار است. در سطح استان، دامداري هم در دشت ها و هم در نواحي كوهستاني و كوهپايه اي رواج دارد. سهم دامداري در اقتصاد استان ناچيز است.

صنايع
استان تهران يكي از كانون هاي عمده صنايع كشور است. توسعه اين صنايع بيشتر در امتداد راه هاي ورودي به تهران به ويژه در مسير تهران- كرج، تهران – ساوه و تهران- قم متمركز است. صنايع استان را بر حسب نوع توليد مي توان به گروه هاي زير تقسيم كرد:
 

1. صنايع غذايي : شامل كارخانه كان سازي، روغن نباتي، لبنيات پاستوريزه، فرآورده هاي گوشتي، تصفيه قند، بيسكويت سازي، نان ماشيني، نوشابه سازي، كنسرو و مرباسازي و .. است. 

2. صنايع نساجي و چرم: شامل ريسندگي و بافندگي پنبه اي و پشم، تريكو، كف پوش، فرش ماشيني، موكت، پتو، حوله، تهيه انواع پوشاك، كفش، چرم، كيف و چمدان كه به تازگي توليدات برزنت و الياف نيز جزء اين رشته از صنايع درآمده است. 

3. صنايع كاني و غير فلزي: اين رشته از صنايع، مصالح ساختماني و لوازم يهداشتي خانه ها و شيشه تهيه و توليد مي كنند. 

4. صنايع فلزي: اين رشته از صنايع، انواع خودرو، لوازم خانگي مانند بخاري، كولر، اجاق گاز، يخچال، ماشين لباس شويي و... و نيز مخازن تحت فشار، لوله پروفيل، پنجره و بسياري ديگر از فرآواده هاي فلزي را توليد مي كنند و در غرب تهران در دو سوي مسير تهران- كرج و شرق تهران، به سوی جاده تهران - آب علي قرار دارند. 

5. صنايع سلولزي: شامل موسسه هايي است كه به توليد كاغذ مقوا، كارتن، كيسه و پاكت كاغذي، كاغذهاي بهداشتي و توليدات چوبي مانند نئوپان، فيبر، كبريت و ... اشتغال دارند. 

6. صنايع شيميايي و دارويي: شامل كارخانه ها و كارگاه هايي است كه به توليد دارو، مواد بهداشتي، مواد ضد عفوني كننده، لاستيك و پلاستيك، رنگ هاي ساختماني و صنعتي، پاك كننده هاي جامد و مايع، فرآورده هاي نفتي، روغن موتور، و سموم دفع آفات نباتي مي پردازند. 

7. صنايع برق و الكترونيك: شامل موسسه هايي است كه به تولید و مونتاژ وسايل برقي و الكتريكي، كابل، باتري و لامپ مي پردازند. 

معادن
از معدن هاي كل كشور نيز 4/15 در صد آن در محدوده استان تهران قرار دارد. این معادن را ميتوان به گروه هاي زير تقسيم كرد :

1. معادن فلزي: شامل مس، سرب، موليبدن، منگنز و آهن است. تقريبا" همه منگنز استخراجي كشور از معادن منگنز استان تهران به دست مي آيد كه در جنوب و جنوب غربي آن قرار دارد.  

2. معادن غير فلزي : در برگيرنده ذخاير سنگ آهك و دولوميت است. 

3. معادن خاك نسوز: شامل كائولن ( خاك چيني ) است و 51 درصد توليد كل كشور از اين استان استخراج می شود. معدن هاي سنگ گچ استان نيز داراي ذخاير بزرگی است. معادن نيتونيت و خاك صنعتي در بخش هاي شرقي و جنوب شرقي استان كشف شده است.